Pięcioletni przegląd elektryczny budynku bywa często utożsamiany wyłącznie z wykonaniem kilku pomiarów w rozdzielnicy i wystawieniem protokołu. W rzeczywistości prawidłowo przeprowadzona kontrola powinna obejmować znacznie więcej: oględziny instalacji, ocenę zabezpieczeń, sprawdzenie ochrony przeciwporażeniowej, pomiary rezystancji izolacji, kontrolę uziemień oraz instalacji odgromowej, a także weryfikację zaleceń z poprzedniego przeglądu.
Nie chodzi przy tym o samo uzyskanie wyników pomiarowych. Osoba przeprowadzająca kontrolę musi na ich podstawie ocenić, czy instalacja może być nadal bezpiecznie użytkowana i czy zastosowane zabezpieczenia zadziałają w razie zwarcia, uszkodzenia izolacji albo pojawienia się napięcia na metalowej obudowie urządzenia.
Czy pięcioletni przegląd elektryczny jest obowiązkowy?
Tak. Obowiązek przeprowadzania kontroli wynika z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
Zgodnie z tym przepisem obiekty budowlane powinny być poddawane co najmniej raz na pięć lat kontroli stanu technicznego i przydatności do użytkowania. W ramach tej kontroli należy również zbadać instalację elektryczną i piorunochronną, w szczególności:
- sprawność połączeń,
- stan osprzętu elektrycznego,
- stan zabezpieczeń,
- skuteczność środków ochrony przeciwporażeniowej,
- rezystancję izolacji przewodów,
- stan uziemień instalacji i urządzeń.
Prawo budowlane wymaga również, aby podczas kolejnego przeglądu sprawdzić, czy wykonano zalecenia wskazane w poprzednim protokole.
Określenie „co najmniej raz na pięć lat” oznacza, że okres pomiędzy kolejnymi kontrolami nie powinien być dłuższy niż pięć lat. Nie należy więc traktować tego obowiązku wyłącznie jako kontroli wykonywanej raz w dowolnym momencie każdego piątego roku kalendarzowego.
Pięcioletni przegląd budynku a przegląd instalacji elektrycznej
Warto zwrócić uwagę, że pięcioletni przegląd elektryczny jest częścią szerszej kontroli okresowej budynku.
Pełna kontrola pięcioletnia obejmuje między innymi stan techniczny i przydatność do użytkowania obiektu, jego estetykę oraz otoczenie. Część elektryczna może być jednak wykonywana i protokołowana przez odrębnego specjalistę posiadającego kwalifikacje wymagane dla instalacji elektrycznych i piorunochronnych.
Z punktu widzenia zarządcy ważne jest, aby nie pomylić:
- kontroli ogólnobudowlanej,
- przeglądu instalacji elektrycznej,
- przeglądu instalacji odgromowej,
- kontroli urządzeń elektrycznych wymagających częstszych serwisów,
- przeglądu oświetlenia awaryjnego,
- kontroli przeciwpożarowego wyłącznika prądu,
- przeglądów agregatów, zasilaczy UPS, central pożarowych i innych urządzeń zasilanych elektrycznie.
Część tych prac można przeprowadzić podczas jednej wizyty, ale powinny być one odpowiednio rozdzielone w protokole. Sam pomiar instalacji elektrycznej nie zastępuje na przykład rocznego przeglądu oświetlenia awaryjnego ani kontroli urządzeń przeciwpożarowych.
Co obejmuje pięcioletni przegląd instalacji elektrycznej?
Zakres kontroli powinien być dostosowany do rodzaju budynku, układu sieci, sposobu użytkowania obiektu, zastosowanych zabezpieczeń oraz dokumentacji projektowej.
Inaczej będzie wyglądał przegląd niewielkiego budynku mieszkalnego, inaczej garażu podziemnego, a jeszcze inaczej obiektu biurowego, hotelu, hali produkcyjnej czy budynku wyposażonego w instalację fotowoltaiczną, agregat prądotwórczy i stacje ładowania samochodów elektrycznych.
Podstawowy zakres profesjonalnego przeglądu powinien obejmować poniższe czynności.
1. Analiza dokumentacji i poprzednich protokołów
Przed rozpoczęciem pomiarów należy zapoznać się z dostępną dokumentacją techniczną, schematami rozdzielnic, poprzednimi protokołami oraz wykazem wykonanych modernizacji.
Pozwala to ustalić między innymi:
- liczbę rozdzielnic i obwodów,
- zastosowany układ sieci,
- rodzaje zabezpieczeń,
- lokalizację uziemień,
- zakres instalacji odgromowej,
- występowanie instalacji bezpieczeństwa,
- zmiany wykonane od czasu poprzedniego przeglądu.
Prawo budowlane nakazuje podczas kontroli sprawdzić realizację zaleceń z poprzedniego protokołu. Nie wystarczy więc wykonać nowych pomiarów, nie odnosząc się do usterek stwierdzonych pięć lat wcześniej.
W praktyce brak wcześniejszych protokołów bardzo utrudnia ocenę, czy stan instalacji się pogarsza, czy określone zalecenia zostały wykonane i czy zarządca prawidłowo reagował na stwierdzone nieprawidłowości.
2. Oględziny instalacji elektrycznej
Pomiary powinny być poprzedzone oględzinami. Osoba wykonująca kontrolę ocenia między innymi stan:
- rozdzielnic głównych i lokalnych,
- zabezpieczeń nadprądowych,
- wyłączników różnicowoprądowych,
- ograniczników przepięć,
- przewodów i kabli,
- tras kablowych,
- puszek i połączeń,
- gniazd, łączników i osprzętu,
- przewodów ochronnych,
- głównych i miejscowych połączeń wyrównawczych,
- oznaczeń obwodów,
- obudów i zamknięć rozdzielnic,
- zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych.
Sprawdza się również, czy w rozdzielnicach nie występują ślady przegrzania, nadpalenia, korozji, zalania, prowizorycznych połączeń albo mechanicznych uszkodzeń.
W starszych budynkach częstym problemem są nieopisane obwody, wielokrotnie przebudowywane rozdzielnice, połączenia przewodów miedzianych z aluminiowymi, brak ciągłości przewodu ochronnego albo zabezpieczenia niedostosowane do przekroju przewodów.
Sam pozytywny wynik pojedynczego pomiaru nie oznacza jeszcze, że cała instalacja znajduje się w prawidłowym stanie technicznym.
3. Sprawdzenie ciągłości przewodów ochronnych
Jednym z podstawowych elementów kontroli jest sprawdzenie ciągłości przewodów ochronnych PE oraz połączeń wyrównawczych.
Przewody ochronne odpowiadają za odprowadzenie prądu uszkodzeniowego i umożliwiają zadziałanie zabezpieczenia. Ich przerwanie może spowodować, że na metalowej obudowie urządzenia pojawi się niebezpieczne napięcie, a wyłącznik nadprądowy lub różnicowoprądowy nie zadziała w oczekiwany sposób.
Sprawdzeniu podlegają między innymi połączenia z:
- rozdzielnicami,
- metalowymi obudowami urządzeń,
- szynami wyrównawczymi,
- instalacjami technicznymi,
- konstrukcjami metalowymi,
- uziemieniem budynku.
Zakres i metody okresowego sprawdzania instalacji elektrycznych opisuje między innymi PN-HD 60364-6:2016-07 „Instalacje elektryczne niskiego napięcia – Część 6: Sprawdzanie”.
4. Pomiar rezystancji izolacji przewodów
Izolacja przewodów z czasem ulega starzeniu. Wpływają na nią między innymi temperatura, wilgoć, przeciążenia, uszkodzenia mechaniczne, promieniowanie UV, zabrudzenia oraz niewłaściwie wykonane połączenia.
Pomiar rezystancji izolacji pozwala ocenić, czy pomiędzy przewodami czynnymi oraz pomiędzy przewodami czynnymi a przewodem ochronnym nie występują niebezpieczne upływy prądu.
Przed wykonaniem pomiaru trzeba uwzględnić urządzenia elektroniczne, ograniczniki przepięć, automatykę, centrale sterujące oraz inne elementy, które mogą zostać uszkodzone przez napięcie probiercze. Nie można więc bez przygotowania podłączyć miernika do całej instalacji i wykonać badania „jednym przyciskiem”.
Wynik należy zawsze ocenić w odniesieniu do napięcia probierczego, rodzaju instalacji, podłączonych urządzeń oraz obowiązujących kryteriów technicznych. Oficjalne materiały edukacyjne dla branży elektroenergetycznej wskazują, że pomiar rezystancji izolacji służy między innymi ocenie stanu izolacji i bezpieczeństwa instalacji.
5. Pomiar impedancji pętli zwarcia
Pomiar impedancji pętli zwarcia pozwala sprawdzić, czy w przypadku zwarcia popłynie prąd wystarczający do samoczynnego i odpowiednio szybkiego wyłączenia zasilania.
Nie chodzi tylko o zapisanie wyniku podanego przez miernik. Wynik trzeba porównać z:
- rodzajem zabezpieczenia,
- prądem znamionowym zabezpieczenia,
- charakterystyką czasowo-prądową,
- wymaganym czasem wyłączenia,
- układem sieci,
- napięciem znamionowym instalacji.
Dopiero na tej podstawie można ocenić skuteczność ochrony przeciwporażeniowej przez samoczynne wyłączenie zasilania.
W protokole powinien znaleźć się nie tylko wynik pomiaru, ale również zabezpieczenie chroniące dany obwód i jednoznaczna ocena, czy warunek ochrony został spełniony.
6. Sprawdzenie wyłączników różnicowoprądowych
Jeżeli w instalacji zastosowano wyłączniki różnicowoprądowe, należy sprawdzić ich działanie.
Kontrola może obejmować między innymi:
- oględziny aparatu,
- próbę przyciskiem testowym,
- pomiar czasu zadziałania,
- pomiar prądu zadziałania,
- sprawdzenie zgodności typu RCD z chronionym obwodem,
- ocenę prawidłowości podłączenia.
Samo naciśnięcie przycisku „TEST” nie zastępuje pomiaru. Przycisk pozwala sprawdzić mechanizm wyłącznika, ale nie daje pełnej informacji o rzeczywistym czasie i prądzie zadziałania ani o skuteczności całego układu ochronnego.
7. Kontrola uziemień
Prawo budowlane wprost wskazuje, że kontrola pięcioletnia powinna obejmować uziemienia instalacji i urządzeń.
W zależności od rodzaju obiektu i zastosowanego układu sprawdza się między innymi:
- stan połączeń uziemiających,
- dostępność złączy kontrolnych,
- ciągłość przewodów uziemiających,
- zabezpieczenie połączeń przed korozją,
- rezystancję uziemienia,
- połączenie głównej szyny wyrównawczej z uziomem,
- uziemienia urządzeń technologicznych,
- uziemienia instalacji fotowoltaicznych i odgromowych.
Sam wynik pomiaru rezystancji uziemienia powinien być oceniany w odniesieniu do funkcji uziemienia i zastosowanego systemu ochrony. Nie istnieje jedna uniwersalna wartość, którą można bez analizy zastosować do każdego rodzaju budynku i każdej instalacji.
8. Kontrola instalacji odgromowej
Pięcioletni przegląd elektryczny powinien obejmować także instalację piorunochronną, jeżeli budynek jest w nią wyposażony.
Kontroluje się między innymi:
- stan zwodów poziomych i pionowych,
- mocowania przewodów,
- przewody odprowadzające,
- złącza kontrolne,
- połączenia z uziomem,
- ślady korozji i uszkodzeń,
- ciągłość połączeń,
- zachowanie wymaganych odstępów,
- połączenia wyrównawcze,
- rezystancję uziemienia,
- zmiany wykonane na dachu od poprzedniego przeglądu.
Szczególnej uwagi wymagają dachy, na których po wybudowaniu obiektu zamontowano klimatyzatory, centrale wentylacyjne, anteny, instalację fotowoltaiczną, reklamy albo inne metalowe urządzenia. Każda taka zmiana może wpływać na działanie instalacji odgromowej.
W 2025 roku opublikowano nowe wydanie PN-EN IEC 62305-3 dotyczące ochrony odgromowej. Przy ocenie istniejącej instalacji należy jednak uwzględnić również dokumentację i wymagania obowiązujące w czasie projektowania budynku, a także okresy przejściowe dotyczące poszczególnych wydań norm.
9. Sprawdzenie rozdzielnic i zabezpieczeń
W rozdzielnicach należy sprawdzić między innymi:
- zgodność oznaczeń z rzeczywistym układem instalacji,
- stan aparatów,
- prawidłowość doboru zabezpieczeń,
- kompletność osłon,
- sposób wprowadzenia kabli,
- połączenia przewodów neutralnych i ochronnych,
- widoczne ślady przegrzania,
- stan ograniczników przepięć,
- dostępność schematów,
- możliwość bezpiecznego odłączenia zasilania.
W uzasadnionych przypadkach kontrolę warto rozszerzyć o badanie termowizyjne rozdzielnic pod obciążeniem. Termowizja nie jest jednak zamiennikiem pomiarów elektrycznych. Jest metodą dodatkową, pozwalającą wykryć między innymi przegrzewające się zaciski, nierównomierne obciążenie faz oraz uszkodzone aparaty.
Czy trzeba mierzyć każde gniazdo i każdy obwód?
Zakres kontroli powinien umożliwić rzeczywistą ocenę instalacji. Nie można z góry przyjąć, że w każdym budynku wystarczy sprawdzić jedno gniazdo na piętrze albo jeden obwód w każdej rozdzielnicy.
Liczba pomiarów powinna wynikać z:
- wielkości i rodzaju instalacji,
- dostępnej dokumentacji,
- liczby rozdzielnic i obwodów,
- wieku instalacji,
- wyników oględzin,
- wcześniejszych usterek,
- zastosowanej metody kontroli,
- warunków środowiskowych,
- znaczenia instalacji dla bezpieczeństwa obiektu.
Jeżeli zastosowano metodę reprezentatywną, sposób wyboru punktów i zakres próby powinny zostać opisane w protokole. Nie może to być przypadkowy wybór kilku łatwo dostępnych gniazd.
W budynkach wielorodzinnych już na etapie przygotowywania oferty trzeba jednoznacznie ustalić, czy kontrola obejmuje wyłącznie części wspólne, czy także instalacje znajdujące się w lokalach. Protokół obejmujący jedynie rozdzielnicę główną, garaż i klatki schodowe nie powinien być przedstawiany jako pełne badanie wszystkich instalacji elektrycznych w budynku, jeżeli pominięto lokale mieszkalne.
Kto może wykonać pięcioletni przegląd elektryczny?
Prawo budowlane stanowi, że kontrole instalacji elektrycznych i piorunochronnych mogą przeprowadzać osoby posiadające kwalifikacje wymagane przy wykonywaniu dozoru nad eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych. W praktyce oznacza to świadectwo kwalifikacyjne na stanowisku dozoru – tak zwane kwalifikacje „D” – w zakresie odpowiednim do kontrolowanej instalacji i wykonywanych czynności.
Określenie „uprawnienia SEP” jest potoczne i nie zawsze precyzyjne. Świadectwa kwalifikacyjne mogą być wydawane przez różne uprawnione komisje kwalifikacyjne. Znaczenie ma nie nazwa organizacji, lecz:
- rodzaj stanowiska: eksploatacja albo dozór,
- zakres urządzeń i instalacji,
- zakres dopuszczonych czynności,
- ważność świadectwa.
Rozporządzenie w sprawie stwierdzania kwalifikacji rozróżnia stanowiska eksploatacji i dozoru. Do prac eksploatacyjnych zalicza również czynności kontrolno-pomiarowe, natomiast dozór obejmuje kierowanie takimi pracami lub nadzór nad eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.
W zespole pomiarowym część czynności może wykonywać osoba posiadająca kwalifikacje „E” obejmujące czynności kontrolno-pomiarowe. Osoba przeprowadzająca i podpisująca okresową kontrolę instalacji na podstawie art. 62 Prawa budowlanego powinna jednak posiadać kwalifikacje dozoru „D” w odpowiednim zakresie.
Przed zleceniem kontroli warto więc poprosić o kopię świadectwa kwalifikacyjnego i sprawdzić:
- czy jest nadal ważne,
- czy obejmuje instalacje elektroenergetyczne właściwe dla danego obiektu,
- czy obejmuje czynności kontrolno-pomiarowe,
- czy dotyczy stanowiska dozoru.
Czy wymagane są uprawnienia budowlane?
W przypadku kontroli instalacji elektrycznej i piorunochronnej Prawo budowlane dopuszcza wykonanie kontroli przez osobę posiadającą kwalifikacje dozoru nad eksploatacją urządzeń i instalacji energetycznych. Nie jest więc w każdym przypadku konieczne posiadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami w specjalności instalacyjnej elektrycznej.
Uprawnienia budowlane mogą być jednak potrzebne, gdy zakres zlecenia wykracza poza pomiary i obejmuje na przykład:
- pełną ocenę rozwiązań projektowych,
- opracowanie projektu przebudowy,
- ocenę zgodności istotnych zmian z dokumentacją,
- wykonanie ekspertyzy technicznej,
- zaprojektowanie modernizacji instalacji,
- ocenę rozbudowanych instalacji bezpieczeństwa.
Zarządca powinien więc dobierać kwalifikacje wykonawcy do rzeczywistego zakresu prac, a nie tylko do nazwy dokumentu.
Co powinien zawierać protokół z przeglądu elektrycznego?
Protokół nie powinien ograniczać się do stwierdzenia: „instalacja nadaje się do dalszego użytkowania”.
Prawo budowlane wymaga, aby protokół zawierał co najmniej:
- datę kontroli,
- dane osoby przeprowadzającej kontrolę,
- dane właściciela lub zarządcy,
- identyfikację kontrolowanego obiektu,
- zakres kontroli,
- ustalenia i stwierdzone nieprawidłowości,
- zalecenia,
- informację o niewykonanych zaleceniach z poprzednich kontroli,
- terminy wykonania zaleconych czynności.
Do protokołu należy również dołączyć kopie odpowiednich kwalifikacji osoby przeprowadzającej kontrolę, jeżeli przepisy nie zwalniają z tego obowiązku.
Profesjonalny protokół powinien dodatkowo zawierać:
- wykaz skontrolowanych rozdzielnic,
- wykaz obwodów i punktów pomiarowych,
- lokalizację każdego punktu,
- rodzaj i parametry zabezpieczenia,
- wyniki pomiarów,
- wartości dopuszczalne,
- jednoznaczną ocenę każdego wyniku,
- zastosowaną metodę pomiarową,
- dane użytych mierników,
- dokumentację fotograficzną istotnych usterek,
- podział zaleceń według ich pilności,
- ocenę możliwości dalszego użytkowania instalacji.
Dzięki temu zarządca może nie tylko wykazać, że kontrola się odbyła, ale również zlecić usunięcie konkretnych usterek i później zweryfikować wykonanie zaleceń.
Protokół a książka obiektu budowlanego
W przypadku obiektów, dla których prowadzi się książkę obiektu budowlanego, osoba przeprowadzająca kontrolę ma obowiązek dokonać wpisu o kontroli w terminie siedmiu dni od jej zakończenia.
Wpis jest wykonywany w książce elektronicznej prowadzonej w systemie c-KOB albo w książce papierowej, jeżeli dla danego obiektu nadal jest ona prowadzona w tej formie.
Zarządca powinien zapewnić osobie wykonującej przegląd dostęp do książki obiektu oraz poprzednich protokołów. Samo przekazanie nowego protokołu w formacie PDF nie zawsze kończy więc wszystkie obowiązki związane z kontrolą.
Co w przypadku wykrycia niebezpiecznej usterki?
Nie każda usterka może czekać na remont planowany w kolejnym roku.
Jeżeli podczas kontroli zostaną stwierdzone uszkodzenia lub braki mogące spowodować zagrożenie życia, zdrowia, mienia albo środowiska – w szczególności ryzyko pożaru, wybuchu lub porażenia prądem – właściciel, zarządca albo użytkownik odpowiedzialny za naprawę powinien usunąć je w czasie kontroli lub bezpośrednio po jej zakończeniu.
Osoba przeprowadzająca kontrolę ma obowiązek odpowiednio opisać takie zagrożenie w protokole i bezzwłocznie przekazać kopię protokołu do organu nadzoru budowlanego.
W praktyce może to oznaczać konieczność:
- natychmiastowego wyłączenia uszkodzonego obwodu,
- zabezpieczenia rozdzielnicy,
- odłączenia urządzenia,
- wymiany przegrzanego aparatu,
- odtworzenia przewodu ochronnego,
- usunięcia prowizorycznego połączenia,
- ograniczenia dostępu do niebezpiecznej części instalacji.
Najczęstsze błędy podczas zlecania przeglądu
Najczęstszy błąd polega na wyborze wykonawcy wyłącznie według najniższej ceny za jeden punkt pomiarowy.
Takie rozliczenie nie jest samo w sobie nieprawidłowe, ale przed podpisaniem umowy trzeba dokładnie ustalić:
- co wykonawca uznaje za punkt pomiarowy,
- które rozdzielnice obejmuje oferta,
- czy kontrolowana będzie instalacja odgromowa,
- czy badane będą wyłączniki różnicowoprądowe,
- czy oferta obejmuje lokale,
- kto wykona oględziny,
- kto podpisze protokół,
- czy wykonawca zweryfikuje wcześniejsze zalecenia,
- czy dokona wpisu do książki obiektu,
- czy sporządzi dokumentację zdjęciową.
Drugim błędem jest traktowanie protokołu jako celu samego w sobie. Celem przeglądu nie jest otrzymanie pieczątki, lecz ocena bezpieczeństwa instalacji.
Trzecim problemem jest brak inwentaryzacji. Jeżeli zarządca nie potrafi wskazać liczby rozdzielnic, obwodów, lokali, urządzeń i złączy kontrolnych instalacji odgromowej, wykonawca nie jest w stanie rzetelnie określić zakresu ani ceny kontroli.
Jak przygotować budynek do przeglądu?
Przed rozpoczęciem prac warto przygotować:
- dokumentację projektową instalacji,
- schematy rozdzielnic,
- poprzednie protokoły,
- wykaz wykonanych napraw i modernizacji,
- dostęp do pomieszczeń technicznych,
- klucze do rozdzielnic,
- listę lokali lub najemców,
- informacje o instalacji fotowoltaicznej, agregacie, UPS-ach i ładowarkach,
- dane dotyczące awarii i zgłoszeń użytkowników,
- dostęp do książki obiektu budowlanego.
Niektóre pomiary wymagają krótkotrwałego wyłączenia zasilania albo odłączenia urządzeń elektronicznych. W budynkach biurowych, handlowych i usługowych zakres wyłączeń należy wcześniej uzgodnić z użytkownikami.
Czy pozytywny protokół oznacza, że instalacja będzie bezpieczna przez kolejne pięć lat?
Nie. Protokół potwierdza stan instalacji w dniu kontroli i w zakresie, który został rzeczywiście sprawdzony.
W ciągu kolejnych lat mogą wystąpić:
- awarie,
- zalania,
- przepięcia,
- przeciążenia,
- uszkodzenia mechaniczne,
- samowolne przeróbki,
- przegrzanie połączeń,
- uszkodzenie instalacji odgromowej,
- zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń.
Jeżeli pojawią się niepokojące objawy – zapach przegrzanej izolacji, iskrzenie, częste zadziałania zabezpieczeń, nagrzewanie się gniazd, napięcie na obudowie urządzenia albo ślady zalania rozdzielnicy – nie należy czekać do kolejnego pięcioletniego terminu.
Czy dom jednorodzinny również wymaga przeglądu?
Tak. Zwolnienie dotyczące budynków jednorodzinnych odnosi się tylko do części corocznej kontroli wskazanej w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego. Nie znosi obowiązku przeprowadzania kontroli pięcioletniej obejmującej instalację elektryczną i piorunochronną.
Właściciel domu powinien więc również co najmniej raz na pięć lat zlecić kontrolę instalacji, zwłaszcza jeżeli budynek ma instalację fotowoltaiczną, pompę ciepła, ładowarkę samochodową, ogrzewanie elektryczne lub wiele odbiorników dużej mocy.
Potrzebujesz protokołu dla zarządcy lub właściciela obiektu? Zobacz, jak realizujemy pomiary elektryczne w Krakowie.
Pięcioletni przegląd elektryczny – podsumowanie
Prawidłowo wykonany pięcioletni przegląd elektryczny budynku nie jest tylko serią pomiarów ani formalnością potrzebną do uzupełnienia książki obiektu.
Kontrola powinna łączyć:
- analizę dokumentacji,
- oględziny instalacji,
- pomiary elektryczne,
- ocenę instalacji odgromowej,
- sprawdzenie zabezpieczeń,
- weryfikację wcześniejszych zaleceń,
- jednoznaczną ocenę wyników,
- przygotowanie czytelnego protokołu.
Przegląd powinien wykonywać zespół posiadający odpowiednie kwalifikacje kontrolno-pomiarowe, a osobą przeprowadzającą i podpisującą kontrolę okresową instalacji powinna być osoba posiadająca ważne kwalifikacje dozoru „D” w odpowiednim zakresie.
W ramach wykonywanych przez nas przeglądów nie ograniczamy się do wpisania wyników z miernika. Inwentaryzujemy instalację, opisujemy lokalizację sprawdzanych obwodów i urządzeń, analizujemy poprzednie zalecenia oraz wskazujemy usterki wymagające naprawy. Jeżeli podczas kontroli stwierdzimy nieprawidłowość, przedstawiamy jej przyczynę, stopień zagrożenia i możliwy sposób usunięcia.
Dzięki temu protokół jest nie tylko dokumentem potwierdzającym wykonanie obowiązku wynikającego z Prawa budowlanego, ale również praktycznym narzędziem do planowania napraw i dalszego bezpiecznego użytkowania budynku.
