W kolejnym budynku mieszkalnym wentylatory działały, a istniejące nawiewniki pozostawały otwarte, jednak przepływ wywiewny nadal był zbyt mały. Objaw przypominał awarię instalacji, lecz przyczyną okazała się niewystarczająca ilość powietrza doprowadzanego do lokalu.
Wynik diagnostyki: łączna przepustowość istniejących nawiewników była mniejsza niż zapotrzebowanie wentylacji wywiewnej. Po zamontowaniu dodatkowego nawiewnika ściennego układ odzyskał prawidłową wydajność.
Zgłoszony objaw
Mieszkańcy obserwowali słabą wymianę powietrza mimo prawidłowej pracy wentylatorów i otwartych elementów nawiewnych. W lokalu nie było jednego oczywistego zamknięcia lub zatkania, które można byłoby usunąć.
Jak przebiegała diagnostyka
Sprawdzono wydajność strony wywiewnej oraz dostępne drogi nawiewu. Istotna była nie tylko liczba nawiewników, ale ich rzeczywista przepustowość przy różnicy ciśnienia występującej w mieszkaniu. Otwarcie elementu nie oznacza automatycznie, że doprowadza on wystarczający strumień powietrza.
Porównanie zapotrzebowania wywiewu z możliwościami nawiewu wykazało niedobór. Potwierdzała to również próba z dodatkowym otwarciem okna: przepływ przy kratkach wywiewnych wyraźnie się poprawiał bez ingerencji w wentylatory.
Mechanizm powstawania problemu
Układ wentylacyjny pracuje jako całość. Gdy suma strumieni usuwanych z łazienki, toalety i kuchni jest większa niż możliwy nawiew przez okna lub ściany, wzrasta podciśnienie, a rzeczywisty wywiew stabilizuje się na zbyt niskim poziomie.
Niedobór nawiewu może pojawić się po wymianie stolarki na szczelną, zmianie sposobu użytkowania mieszkania albo wtedy, gdy liczba i wydajność nawiewników od początku były niedostosowane do pracy wentylacji mechanicznej.
Przyczyna techniczna
Istniejące nawiewniki były sprawne, ale ich łączny przepływ nie wystarczał do zbilansowania powietrza usuwanego przez instalację. Problem miał więc charakter doborowy, a nie eksploatacyjny.
Zastosowane rozwiązanie
Po analizie możliwości montażowych zastosowano dodatkowy nawiewnik ścienny. Jego lokalizację i wydajność dobrano tak, aby zwiększyć dopływ powietrza bez tworzenia uciążliwego, skoncentrowanego przeciągu w strefie stałego przebywania ludzi.
Efekt i wniosek
Po zwiększeniu powierzchni i wydajności nawiewu przepływ powietrza wywiewanego wrócił do prawidłowego poziomu. Nie była potrzebna wymiana wentylatorów ani zwiększenie ich obrotów.
Wniosek dla zarządcy i projektanta: liczba nawiewników nie może być przyjmowana wyłącznie orientacyjnie. Trzeba porównać ich deklarowaną wydajność z wymaganym wywiewem, uwzględnić różnicę ciśnienia, szczelność stolarki oraz przepływ pomiędzy pomieszczeniami.
Dobór warto poprzedzić pomiarami wentylacji w mieszkaniu, żeby dodatkowy nawiew rozwiązywał rzeczywistą przyczynę, a nie tylko chwilowo maskował objaw.