Klient zgłosił brak wentylacji w mieszkaniu mimo prawidłowej pracy wentylatorów dachowych. Instalacja wyciągowa była uruchomiona, lecz przy kratkach nie uzyskiwano oczekiwanego przepływu.
Wynik diagnostyki: wszystkie nawiewniki okienne w mieszkaniu były zamknięte. Po ich otwarciu przepływ wywiewny wrócił do prawidłowego poziomu.
Zgłoszony objaw
W łazience i innych pomieszczeniach obsługiwanych przez wentylację wywiewną powietrze nie było skutecznie usuwane. Użytkownik podejrzewał awarię wentylatorów albo niedrożność pionów, chociaż urządzenia na dachu pracowały.
Jak przebiegała diagnostyka
Sprawdzono nie tylko stronę wywiewną, ale cały bilans powietrza w lokalu. Kontrola wykazała, że nawiewniki okienne zostały ustawione w pozycji zamkniętej. Szczelna stolarka nie zapewniała innej kontrolowanej drogi dopływu powietrza zewnętrznego.
Próba wykonana po otwarciu nawiewników potwierdziła diagnozę: przy niezmienionej pracy wentylatorów zwiększył się przepływ przy kratkach wywiewnych. Oznaczało to, że instalacja była ograniczona po stronie nawiewu, a nie po stronie wentylatora.
Mechanizm powstawania problemu
Wentylacja wywiewna nie może usuwać powietrza z całkowicie szczelnego mieszkania bez zapewnienia jego uzupełnienia. Wentylator obniża ciśnienie w lokalu, ale wraz ze wzrostem podciśnienia maleje rzeczywisty strumień wywiewany. Powietrze może też zacząć napływać niekontrolowanymi drogami, na przykład przez nieszczelności drzwi, przewody instalacyjne lub sąsiednie kanały.
Nawiewniki nie są dodatkiem do wentylacji. Stanowią jej część funkcjonalną: dostarczają powietrze do pokoi, skąd powinno ono przepływać przez mieszkanie do łazienki, toalety lub kuchni i dopiero tam zostać usunięte.
Przyczyna techniczna
Użytkownik zamykał nawiewniki z powodu odczuwalnego chłodu. W efekcie odciął jednak podstawowe źródło powietrza kompensacyjnego. Działający wyciąg nie miał skąd pobrać wymaganej ilości powietrza.
Zastosowane rozwiązanie
Nawiewniki ustawiono w pozycji roboczej i wyjaśniono użytkownikowi ich rolę. Zwrócono również uwagę na konieczność zachowania przepływu między pomieszczeniami, w tym szczeliny lub otworów transferowych w drzwiach do łazienki i toalety.
Efekt i wniosek
Po otwarciu nawiewników wentylacja zaczęła działać bez zmian w wentylatorach dachowych. Przywrócono prawidłowy kierunek przepływu: od pomieszczeń czystych do pomieszczeń wilgotnych i dalej do kanałów wywiewnych.
Wniosek dla mieszkańca: świeże powietrze zimą może być odczuwane jako chłodne, ale zamknięcie nawiewników wyłącza podstawowy mechanizm wymiany powietrza. Wentylacja jest „płucami mieszkania”: żeby usunąć wilgoć, zapachy i dwutlenek węgla, trzeba jednocześnie dopuścić odpowiednią ilość powietrza świeżego.
Jeżeli po otwarciu nawiewników problem nie znika, potrzebny jest pomiar przepływu powietrza i kontrola całej drogi nawiewno-wywiewnej.